توصیف عکس؛ پسر کشاورز مویش را در اتاق خواب آلونک، شانه می کند

این تصویر عکسی از آرایش است؛ پسر کشاورزی که مویش را در اتاق خواب آلونک، شانه می کند. آرایش، موضوع مهمی که حداقل از زمان مصری ها مورد توجه هنرمندان بوده است. این پسربچه که تا حدی قدش بلند است که بتواند بخشی از مویش را در آیینه ببیند، چهره خود را برای دنیای خارج آماده می کند. ماهیت موقعیت او دست کمی از یک وضعیت خصوصی یا تشریفاتی ندارد.

پسر کشاورز

راسل لی در اواخر دهه ۳۰ همراه با واکراونز، دوروتی لانگ، بن شان، جام واچان، آرتور روتشتاین و عده ای از عکاسان مستعد دیگر، یکی از اعضای پروژه عکاسی اداره امنیت کشاورزی بود. کار راسل لی در آن دوره زمانی کیفیتی داشت که در آن پروژه یا خارج از آن منحصر به فرد بود. کیفیتی که با ریسکی یسیار می توان آن را نوعی سادگی زوال ناپذیر در نظر گرفت. موضوعات او غالبا آنقدر ساده بودند که پیش پا افتاده  مبتذل به نظر می آمد. بی شک دیدگاه او، مشخص ترین دیدگاه به نظر می رسید. کادربندی او نه نمایشی بود و نه برخوردار از زیبایی متعارف. وقتی او در فضای داخلی کار میکرد با استفاده از لامپ فلاشی که بر دوربین نصب شده بود اقدام به نورپردازی می کرد و نوری تخت و یکدست و دقیق به وجود می آورد که هیچ شباهتی با حالت طبیعی نداشت.

تصاویر او به گونه ای بی آلایش، راستگو و صادق بودند. از طرف دیگر این عکس ها به شدت متاثر کننده بود.

اینکه یک هنرمند خوب را ساده بنامیم خطرناک است زیرا این محل تردید است که آیا هنرمندی وجود دارد که واقعا خوب و واقعا ساده باشد؛  شاید سادگی هم مثل زیبایی به دید تماشاگر بستگی داشته باشد؛ او چنین عبارتی را برای طبقه بندی آثاری به کار می برد که به نظر او زیبایند اما نمی تواند آن را توجیه کند.

سهولت عکاسی بر این حقیقت مبتنی است که عکاسی به آسانی یک تصویر را به وجود می آورد. پیچیدگی حیرت آور عکاسی  بر این حقیقت مبتنی است که تهیه هزاران تصویر دیگر از موضوعی یکسان، به همان اندازه آسان است. آیا این تصویر را باید از فاصله دورتری گرفت، یا از فاصله نزدیکتر؟ شاید تنها قسمت بالای میز توالت با چراغ های نفتی و انعکاس پسربچه در آیینه بهتر باشد؛ یک قدم به سمت چپ ممکن است انحنای رخ پسربچه را نشان دهد، اما حالا سر او با چراغ نفتی تماس دارد و خط شکستگی آیینه بر روی انعکاس صورت پسر کشاورز می افتد. وچود پاها ضروری است. آیا کادرعمودی بهتر است؟ آیا این کلاه ها و تابلوهای خیال انگیز روی دیوار و سطل آشغال، جزئی از تصویرند؟ بزرگی این پسربچه چقدر است و کوچکی اتاق چقدر؟ نسبت دقیق میان آنها چیست؟ تعداد زیادی از امکانات همزمان خود را عرضه می کنند، امکاناتی که خوب یا بد، در یک لحظه، در مورد آن به طور غریزی تصمیم گیری می شود، در عین حال که خود موقعیت، مدام تغییر می کند.

در حال حاضر کسی نمی داند که آیا تصاویر دیگری از همین جا گرفته شده یا نه، اما این تصویری که راسل لی گرفته کامل است.

منبع: عکس ار راسل لی– گرفته شده در سال ۱۹۳۸

متن بر گرفته از کتاب نگاهی به عکس ها نوشته جان سارکوفسکی

شما احتمالا این مطالب را نیز دوست دارید...